Het examen kunst vwo 2016 bestond uit drie onderdelen: Vrouwen in de kunst, Wraakgodinnen, en Man of vrouw. Bij het LAKS werd de volgende klacht gedeponeerd: “Dit hele examen ging over vrouwen en hun invloed op de maatschappij. Het was een soort feministisch manifest. Naast dat het veel te veel over eendezelfde onderwerpen ging hoort dit eerder thuis in de LINDA. Als man heb je een achterstand: het vereist meer inlevingsvermogen dan kennis over de stof.” (bron) Continue reading
Category Archives: Uncategorized
Waarom niet allebei?
Ze arriveren met ongeveer dezelfde regelmaat als superheldenfilms: stukken over hoe de huidige blockbuster het einde van creativiteit betekent; een culturele zelfmoord voorstelt; een persoonlijkheidsloze capitulatie is aan de grootst gemene deler. Continue reading
Popculturele FOMO
Heb je Lemonade al geluisterd? En de nieuwe Radiohead? Ben je al bij met Game of Thrones? Heb je House of Cards nou nóg niet gezien? A Little Life, die móet je echt gelezen hebben. En niet klagen over spoilers, hoor, als je Civil War echt zo interessant vond had je hem nu al wel gezien. Continue reading
#Hipsterlife
Afgeven op hipsters is zo’n beetje een hobby geworden. Sommigen maken het ook wel erg makkelijk om ze belachelijk te maken: ze hebben overal kort haar behalve waar er een man bun zit, of zorgvuldig gescheurde broeken, of ingewikkelde manieren om eenvoudige dingen te doen. Toch is het niet toevallig dat de hipster juist nu zo alomtegenwoordig is. Continue reading
Het seizoen van Sansa?
Game of Thrones zit vol vrouwen die zichzelf proberen te ontworstelen aan de patriarchale samenleving waarin ze leven. Cersei en Margaery proberen binnen het systeem macht te verkrijgen. Arya en Brienne kiezen voor gewelddadig verzet. En dan is er nog Sansa. Continue reading
Gedeelde popcultuur
Jaws gaat over een haai, en heeft een memorabele tweetoonstheme. Yadayadayada komt uit Seinfeld; as if! uit Clueless. In Pride & Prejudice krijgt Elizabeth Bennet aan het einde haar Mr. Darcy. Jon Snow weet niks. Sommige stukken popcultuur zijn zo alom bekend dat zelfs mensen die ze zelf nooit hebben gelezen/gekeken de grote lijnen wel kennen. Continue reading
Nananananananana
The Caped Crusade van Glen Weldon beschrijft de geschiedenis van Batman. Parallel daaraan bespreekt het hoe in de 77 jaar dat het personage bestaat nerdcultuur opkwam en veranderde. Wat blijkt? Er zijn een heleboel manieren om nerd te zijn. Continue reading
Meten is weten
Vorige week verscheen opeens de eerste teaser trailer voor de Star Wars spinoff Rogue One. De eerste indruk is positief: de film speelt zich af vóór A New Hope en lijkt binnen het bestaande universum een nieuw soort verhaal te gaan vertellen. Er was ook kritiek, uit verwachte hoek: alwéér een vrouw in de hoofdrol? Continue reading
Vrouwenfilms
Brooklyn is een film over een Iers meisje dat naar de VS emigreert. Het speelt zich af in de jaren ’50. Misschien kan het daardoor zo’n ongecompliceerd anachronisme zijn; een prachtig voorbeeld van een vergeten (en vaak verguisd) genre: de women’s picture. Continue reading
Recensenten v superfans
Op het moment van schrijven zijn volgens RottenTomatoes slechts 30% van de 200+ recensies van Batman v Superman: Dawn of Justice positief. Door de verontwaardiging in sommige negatieve recensies werd ik toch nieuwsgierig genoeg om te gaan kijken. Helaas bleek BvS is niet eens vermakelijk slecht. Incoherent en luidruchtig, dat wel. De strijd tussen recensenten en sommige kijkers rond de film is veel boeiender. Continue reading