Dit weekend laten op het grote en het kleine scherm twee vrouwen zich niet kisten door hun posttraumatische stressstoornis: Katniss Everdeen, het hoofdpersonage uit The Hunger Games, en Jessica Jones, over wie Netflix net een serie online heeft gezet. Continue reading
Televisietips
Een groot deel van mijn weekend is opgegaan aan het schrijven van een monster-essay over genreseries voor de aankomende televisiespecial van Schokkend Nieuws. In plaats van een normale column vandaag daarom een aantal televisietips voor series die níet onder de noemer “genre” passen. Continue reading
Hoog en laag
Het afgelopen jaar heb ik drie boeken gelezen die ooit als internet-project begonnen. Wat opvalt is dat ze alle drie schijnbaar moeiteloos “hoge” en “lage” cultuur verenigen. Continue reading
Eigenlijk heel logisch
Aan het einde van The Lobster staat hoofdpersoon David op het punt om iets te doen dat in de echte wereld zou worden gezien als totaal bizar. Binnen de context van de film echter is het op dat moment al tien minuten duidelijk dat zijn daad volstrekt logisch is. Continue reading
Het spel des levens
Computerspelletjes kunnen heel verslavend zijn. Dat komt omdat ze slim gebruik maken van bestaande psychologische mechanismes. Maar wat als je de trucs uit spelletjes toepast op het echte leven? Continue reading
Terugkeer van het onderdrukte
Ik ben (gelukkig) geen trendwatcher, maar het schijnt dat Gothic Romance weer volop terug is. Crimson Peak, de nieuwste film van Guillermo del Toro, brengt in ieder geval vanaf deze week op het grote scherm een liefdevolle hommage aan het genre. Continue reading
Problematische liefde
Afgelopen week herkeek ik (naar aanleiding van een artikel) The Philadelphia Story. Deze romcom uit 1940 met Katherine Hepburn, Cary Grant en James Stewart is heerlijk, grappig … en ontzettend seksistisch. Continue reading
Een gevarieerd dieet
Ik was laatst snipverkouden. Dan eet ik veel kippensoep. Qua popcultuur wend ik me dan meestal tot wat voor mij het leesequivalent van kippensoep is: romance novels. Continue reading
UnderCover
Op mijn zeventiende vond ik Ryan Adams fantastisch. Ik kocht al zijn cd’s – best een dure hobby zo tussen 2000 en 2004. Nu luister ik maar wat graag naar popkoningin Taylor Swift. Afgelopen week kwamen deze twee liefdes samen, met de release van het coveralbum 1989, waarin Ryan Adams de liedjes van Swift uitkleed en voorziet van zijn melancholische touch. Continue reading
Toon me een held
In films is de held vaak makkelijk te herkennen: het is de James Bond, de Indiana Jones, de John McClane; het is de (meestal) man die doet wat er gedaan moet worden, zonder echte twijfel, ondanks gevaar voor lijf en leden. Op televisie mag heldendom iets ingewikkelder zijn dan dat. Continue reading
Panpopticon 