Making a Murderer was toen het door Netflix uitgebracht werd rond kerst direct een grote hit. Later kwamen echter de kritische stukken: er bleek toch het een en ander weggelaten uit de documentaireserie. Het laat maar weer eens zien dat de waarheid lastig te vinden is en objectiviteit een illusie. Continue reading
Voor fans, door fans
Ooit was fanfiction iets van de donkere krochten van het internet. Alleen de mensen die het lazen en schreven wisten er echt van – de rest gniffelde er hoogstens over. De invloed van fanfiction is echter steeds meer zichtbaar, en het onderscheid tussen fanfiction en “gewone” fictie wordt steeds kleiner. Continue reading
Een elleboog in het gezicht
Quentin Tarantino heeft altijd al gewelddadige films gemaakt. Dat er in The Hateful Eight nogal wat bloed vloeit kan dus niet echt als verrassing komen. Toch stuit juist het geweld in deze film veel mensen tegen de borst. Continue reading
Collectieve rouw
David Bowie is dood. Twee dagen na zijn 69e verjaardag. Net na de release van zijn nieuwe plaat Blackstar, die achteraf heel duidelijk als afscheid bedoeld is. Het internet ging de hele dag nergens anders meer over. Continue reading
Twee broers en hun invloed
De laatste film die de gebroeders Coen regisseerden dateert alweer uit 2013: het voor hun doen vrij statige en realistische Inside Llewyn Davis (ze schreven sindsdien wel mee aan Unbroken en Bridge of Spies). Toch waren de broers in 2015 allesbehalve afwezig: de serie Fargo beleefde een fantastisch tweede seizoen en in Kumiko, the Treasure Hunter gaat een Japanse vrouw op zoek naar het geld dat in de film Fargo begraven wordt. Continue reading
Tijd om terug te blikken
Dit is de 65e column op dit blog sinds ik in september 2014 het plan opvatte om elke zondag een stukje te schrijven. Het is bovendien de laatste column van 2015. Een goed moment, dus, voor een terugblik.
Analoge liefde
Twee films zag ik deze week in de bioscoop: The Force Awakens en Carol. Twee compleet verschillende films maar toch niet geheel zonder overeenkomsten. Beide krijgen steun van fantastische filmmuziek. Beide vertrouwen op close-ups van een jonge brunette. En voor allebei gingen er ouderwetse rollen film de camera in. Continue reading
Een nieuwe hoop
Het kan haast niemand zijn ontgaan: komende woensdag is er voor het eerst in tien jaar weer eens een Star Wars-film in de bioscoop. Ik heb mijn kaartje al een maand geleden gekocht, en ik heb ondanks goede voornemens mijn verwachtingen niet echt laag weten te houden. Als voorbereiding herkeek ik vandaag A New Hope (ooit uitgebracht als gewoon “Star Wars) en The Empire Strikes Back. Continue reading
Voor wie er geschreven wordt
Vrouwen richten zich als ze schrijven te veel op mannen: dat was zo’n beetje de strekking van het essay On Pandering van Claire Vaye Watkins dat de laatste tijd veel aandacht trok. Niet-witte mensen, antwoorde Booker-winnaar Marlon James, schrijven juist te veel voor witte vrouwen. Continue reading
Mannen die het beter weten
Om de woensdag ga ik naar een “Stitch ‘n’ Bitch”: in een café met een groepje lekker zitten breien/haken/enz. Dat trekt nogal eens aandacht. Vorige keer kwam een man op ons af met een onderzetter. Daarop stond niet zijn nummer, maar de URL van Granny’s Finest. Continue reading
Panpopticon 