Panpopticon

In de vroege dagen van het internet was het medium berucht om de anonimiteit die het scherm bood. In chatboxen was de eerste vraag vaak “asl?” (age/sex/location) maar het stond je vrij om over elk van deze gegevens te liegen. Tegenwoordig maakt juist het internet het heel (te?) makkelijk om het idee te krijgen dat je een vreemde heel goed kent. Continue reading →

Ik was na vrijdag naar aanleiding van John Wick van plan te schrijven over de aantrekkingskracht van simplistische schietfilms. Na de slachtpartij in Orlando van afgelopen nacht leek dat in eerste instantie niet meer gepast. Toch zijn de verschillen tussen zulke actiefilms en de werkelijkheid illustratief. Continue reading →

De stripdagen in Haarlem zijn in volle gang. Een rondje door het centrum laat zien hoe ontzettend divers het medium is, hoeveel je ermee kan. Toch krijg ik nog steeds wel vaak de vraag: wat is daar nou eigenlijk zo leuk aan, strips? Continue reading →

Het examen kunst vwo 2016 bestond uit drie onderdelen: Vrouwen in de kunst, Wraakgodinnen, en Man of vrouw. Bij het LAKS werd de volgende klacht gedeponeerd: “Dit hele examen ging over vrouwen en hun invloed op de maatschappij. Het was een soort feministisch manifest. Naast dat het veel te veel over eendezelfde onderwerpen ging hoort dit eerder thuis in de LINDA. Als man heb je een achterstand: het vereist meer inlevingsvermogen dan kennis over de stof.” (bron) Continue reading →

Ze arriveren met ongeveer dezelfde regelmaat als superheldenfilms: stukken over hoe de huidige blockbuster het einde van creativiteit betekent; een culturele zelfmoord voorstelt; een persoonlijkheidsloze capitulatie is aan de grootst gemene deler. Continue reading →

Heb je Lemonade al geluisterd? En de nieuwe Radiohead? Ben je al bij met Game of Thrones? Heb je House of Cards nou nóg niet gezien? A Little Life, die móet je echt gelezen hebben. En niet klagen over spoilers, hoor, als je Civil War echt zo interessant vond had je hem nu al wel gezien. Continue reading →

Afgeven op hipsters is zo’n beetje een hobby geworden. Sommigen maken het ook wel erg makkelijk om ze belachelijk te maken: ze hebben overal kort haar behalve waar er een man bun zit, of zorgvuldig gescheurde broeken, of ingewikkelde manieren om eenvoudige dingen te doen. Toch is het niet toevallig dat de hipster juist nu zo alomtegenwoordig is. Continue reading →

Game of Thrones zit vol vrouwen die zichzelf proberen te ontworstelen aan de patriarchale samenleving waarin ze leven. Cersei en Margaery proberen binnen het systeem macht te verkrijgen. Arya en Brienne kiezen voor gewelddadig verzet. En dan is er nog Sansa. Continue reading →

Jaws gaat over een haai, en heeft een memorabele tweetoonstheme. Yadayadayada komt uit Seinfeld; as if! uit Clueless. In Pride & Prejudice krijgt Elizabeth Bennet aan het einde haar Mr. Darcy. Jon Snow weet niks. Sommige stukken popcultuur zijn zo alom bekend dat zelfs mensen die ze zelf nooit hebben gelezen/gekeken de grote lijnen wel kennen. Continue reading →

The Caped Crusade van Glen Weldon beschrijft de geschiedenis van Batman. Parallel daaraan bespreekt het hoe in de 77 jaar dat het personage bestaat nerdcultuur opkwam en veranderde. Wat blijkt? Er zijn een heleboel manieren om nerd te zijn. Continue reading →