Ik geloof niet echt in guilty pleasures. Ik doe niet geheimzinnig over mijn liefde voor romance novels, iedereen weet dat ik de laatste tijd Pokémon GO speel, en het feit dat ik E·MO·TION van Carly Rae Jepsen een perfect popalbum vind is ook niet bepaald een mysterie. Toch heb ik ook wel wat stiekeme hobby’s. Het lezen van adviescolumns, bijvoorbeeld. Continue reading →

De laatste tijd kijk ik Gilmore Girls, lees ik Harry Potter en speel ik Pokemon. Nee, ik ben niet teruggereisd naar mijn tienertijd. De nostalgische golf is alleen bij mijn generatie aangeland. Continue reading →

Vrouwen kunnen alles worden tegenwoordig: presidentskandidaat van een grote Amerikaanse partij, of zelfs Ghostbuster! Wat helaas nog niet kan, is dat doen zonder dat er hogere eisen worden gesteld dan aan een mannelijke evenknie. Continue reading →

Star Trek Beyond is als ruimte-actiespektakel weinig veelzeggender dan de titel. Toch wist de film, onder de dikke laag CGI en het van onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangende plot, me toch een beetje te ontroeren. De utopische visie van Gene Roddenberry? Die lijkt me op het ogenblik wel wat. Continue reading →

Gisteren reisde ik in totaal ruim drie uur, alleen maar om een film op het grote scherm te zien die bijna tien jaar voor mijn geboorte uitkwam, bij EYE in Amsterdam. Het was het dubbel en dwars waard. Continue reading →

Afgelopen vrijdag was de laatste dag van één van mijn lievelingswebsites, The Toast – na The Dissolve nogmaals een droeve bevestiging van hoe moeilijk het tegenwoordig is om een website in leven te houden die zich niet op de grootste gemene deler richt. Zelfs Hillary Clinton nam afscheid. Wie ben ik dan om achter te blijven. Continue reading →

Na de lovende reacties, uit Cannes en van de Nederlandse pers, was ik erg benieuwd naar Elle, die nieuwe film van Paul Verhoeven. Toch duurde het even voordat ik mezelf ertoe had gezet om hem te kijken. Voor je plezier op het grote scherm een verkrachting kijken: je moet er maar zin in hebben. Continue reading →

In de vroege dagen van het internet was het medium berucht om de anonimiteit die het scherm bood. In chatboxen was de eerste vraag vaak “asl?” (age/sex/location) maar het stond je vrij om over elk van deze gegevens te liegen. Tegenwoordig maakt juist het internet het heel (te?) makkelijk om het idee te krijgen dat je een vreemde heel goed kent. Continue reading →

Ik was na vrijdag naar aanleiding van John Wick van plan te schrijven over de aantrekkingskracht van simplistische schietfilms. Na de slachtpartij in Orlando van afgelopen nacht leek dat in eerste instantie niet meer gepast. Toch zijn de verschillen tussen zulke actiefilms en de werkelijkheid illustratief. Continue reading →

De stripdagen in Haarlem zijn in volle gang. Een rondje door het centrum laat zien hoe ontzettend divers het medium is, hoeveel je ermee kan. Toch krijg ik nog steeds wel vaak de vraag: wat is daar nou eigenlijk zo leuk aan, strips? Continue reading →