Panpopticon

Popcultuur vanuit alle hoeken

Eindeloze universa

Een reactie plaatsen

swVoor een artikel ben ik het zogenaamde Expanded Universe van Star Wars in aan het duiken: ik ben bijna klaar met Heir to the Empire, kennelijk één van de beste van de circa 150 boeken die rond de filmserie zijn geschreven.

De boeken zijn slechts een deel van de verhalenfabriek die rond Star Wars is ontsproten. Er zijn ook stripboeken, een twintigtal computer- en bordspellen, kaartspelletjes, televisieseries – zelfs een aantal radio-drama’s.

Kortom: als je daar zin in hebt, kan je maanden of zelfs jaren in de wereld van Star Wars vertoeven. En er zijn nog meer (haast) net zo uitgebreide werelden te bezoeken. De jongen die ’s avonds naast mij in bed ligt te lezen is bezig met “Dragonlands” boeken, die zich afspelen in één van de vele werelden van Dungeons & Dragons. En zelf ben ik, voor een ander artikel, oude Avengers-strips aan het lezen via de app van Marvel, waarmee je voor 10 dollar per maand toegang krijgt tot tientallen jaren strips uit de verschillende Marvel-universa.

Het zou je er haast van gaan duizelen. En toch lijkt het, vooral in filmland, een beetje de trend te zijn om werelden eindeloos uit te bouwen: de Spider-man films van Sony gaan zich binnenkort verstrengelen met de vele Marvel-films en -series, Universal probeert het met een set gelinkte monsterfilms, en na de Star Wars-film die in december uitkomt zijn er allerlei spin-offs gepland.

De commerciële reden is duidelijk: je hoeft op deze manier niet elke film los te verkopen, en elke film is in feite reclame voor alle andere films. Voor makers heeft het voor- en nadelen: je kan bestaande personages en situaties gebruiken, waar het publiek al een band mee heeft, maar je bent wel erg in je mogelijkheden beperkt.

Die beperking komt eigenlijk geheel voort uit de nadruk die er gelegd wordt op continuïteit: al die verhalen moeten elkaar niet tegenspreken. Marvel gaat binnenkort zelfs verschillende universa op elkaar laten botsen om een nieuwe status quo te kunnen bewerkstelligen, en bij DC hebben ze al een aantal zulke reboots gehad. Het is een boel gedoe, en echt kloppend krijg je het eigenlijk toch nooit.

Eigenlijk zou je die continuïteit volgens mij beter kunnen laten varen. De werelden en personages hebben hun kracht bewezen: waarom zou je er daarna niet gewoon mee spelen? Batman bestaat al 75 jaar: van mij hoeft dat niet 75 jaar dezelfde persoon te zijn. Waarom zou je niet innoveren met personages, waarbij je de mythische elementen behoudt – de moord op de Waynes of op Oom Ben; de aantrekkingskracht van de duistere zijde op een Jedi – terwijl je experimenteert met andere elementen?

Dat is eigenlijk ook wat ze nu bij Star Wars gaan doen: de meeste elementen van het Expanded Universe zijn niet meer ‘canon‘ maar worden nu aangeduid als legendes, hetgeen de makers van de nieuwe films veel meer vrijheid geeft. Sommige fans zijn boos, en zien het als het verwerpen van een wereld waaraan ze gehecht zijn. Maar het betekent eigenlijk alleen dat meer werelden zich openen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s