At the end of July, I spent a few days in Paris. While I almost never go to the cinema while there, it is a city that I can’t not see through the lens of cinema. Around every corner you almost expect to bump into Belmondo and Seberg, or Jesse and Céline, or Alain Delon and Yves Montand. We stayed at a hotel named after Zazie dans le metro.
Als filmliefhebber hoop je elke keer dat je bioscoop inloopt op een goede film. Als recensent daarentegen kan je soms ook erg vrolijk worden als een film juist verschrikkelijk slecht is: negatieve recensies zijn namelijk zowel makkelijker als leuker om te schrijven. Continue reading
Het is warm. De woorden zijn onnodig, maar ik blijf ze zeggen, meestal voorafgegaan door “pffff”. Ik weet niet of mijn recente preoccupatie met seriemoordenaars – Leatherface, Hannibal, Charlie Manson – iets te maken heeft met de broeierige hitte van de laatste week, maar het zou me niets verbazen. Je blijft wachten op een ontlading. Continue reading
Panpopticon 